
Dicionário Português, e Brasiliano
José Mariano da Conceição Veloso
O começo — Prólogo
EM que Eſcolas aprenderaõ, no meio dos Certões, tão acertadas regras da Grammatica que não falta hum ponto na perfeição da praxe de nomes, verbos, declinações, conjugações ativas, paſſivas? Não daõ vantagem niſto as mais polidas Artes dos Gregos, e Latinos. Veja-ſe por exemplo a Arte da língua mais comum do Braſil do Veneravel Padre Joſé de Anchieta, e os louvores que aí traz deſta língua. Por eſtes julgaõ muitos, que tem a perfeição da língua Grega: e na verdade tem admirado eſpecialmente ſua delicadeza, copia, e facilidade. Vaſconc, Liv. I. das Notic. do Braſil. pag. 69 col. 2.
“Lingua ſuave ſim, e elegante; mas eſtranha, e copioſa.” Dedic. de Art. da Ling. do P. Figueira.
“Nationes, quæ Braſiliæ continentem incolunt, linguis plurimum inter ſeſe diſcrepant: una tamen inter eas communior cenſetur, qua vulgo utuntur a circiter decem nationes Barbarorum, qui juxta littora atque etiam in mediterraneis degunt: Hanc fere intelligunt Portugalli; nam facilis est, copioſa, a neque inſuavis: Portugallorum autem liberi in hiſce Provinciis nati, aut a teneris educati, eam haud fecus callent, atque ipſi indigenæ, præſertim in Præfectura S. Vicentii; hujus quoque linguæ comercio ageie ſolent Patres Societatis cum hiſce populis, ſunt enim omnium Barbarorum humaniſſimi, & maxime domeſtici, & jam multis annis amicitiam,, & pacem colunt cum Portugallis: adeo ut…
Texto do Wikisource em português, que só hospeda obra livre: domínio público ou licença livre (CC BY-SA 3.0). A ficha aponta de volta para a página de origem, que é a atribuição que a licença pede.